Valkuilen op je pad van persoonlijke ontwikkeling

Ik kom ze tegen hoor, die valkuilen, die ‘bitches’ die mij om de tuin leiden op weg naar geluk. Herken jij dat?

Ga je het pad van zelfontwikkeling, dan kom je jezelf tegen. Waar wil je zijn, wat is jouw doel?

Het zou goed kunnen dat het je wens is om meer van jezelf houden, meer te leven vanuit je hart. Ja, om gelukkiger en blijer te zijn. Liefde te voelen. Te leven vanuit je kern, het zuivere wezentje dat je was in je moeders buik.
Maar gekwetst ben je, je hebt pijn gevoeld, keer op keer. En dat gaat je niet meer gebeuren. Instinctief heb jij de beste overlevingsstrategieën gekozen om die kwetsing niet nog eens te voelen.
Je koos ervoor goed je best doen op school, hard te werken, je stil te houden, te ‘pleasen’, af te wachten, jezelf weg te cijferen. Of jouw ultieme bescherming bestond uit hard zijn voor jezelf, streng voor anderen, wreed voor je eigen lijf, een systeem te creëren van beloning en straf.

Je wordt je gaandeweg steeds meer bewust hoe je beste verdedigingslinies – je sterkste overtuigingen – je het meest belemmeren op je pad. In therapieland hoorde je vast: ‘LOSLATEN’, DE GROOTSTE VALKUIL. En dat lukt dan niet. Steeds komen ze terug. Je vlucht steeds weer in oud gedrag, je vult jezelf met voedsel, je koop- of gokverslaving, je ontploft, je pleast, je vecht, je trekt je terug. 
En dat is niet voor niks. Het levert je namelijk nog steeds iets op! Aan je donkere kant, dat stuk waar de sticker ‘loslaten’ op geplakt is, vind je je belangrijkste schatten. Veiligheid, rust, oké zijn met jezelf, vrede. Zo belangrijk om dat aspect te eren.
Vind je het gek dat je niet los kan laten!? Als je moet kiezen tussen A, het onbekende doel en B, jouw veilige plek (onveiligheid kan trouwens ook rust geven). Het zijn allemaal delen van jou, Je bent slachtoffer én dader. Dat is de werkelijkheid.

Het is ook een grote valkuil wanneer je je begeeft in een ademsessie. Om de ademtechniek te gebruiken om weg te duwen wat zich aandient, er omheen te willen gaan, ook weer niet te willen voelen. Ik zou willen zeggen, sta stil bij wat zich aandient, ADEM JUIST DATGENE WAT JE NIET WIL ADEMEN IN. Hoe donker het ook voelt, hoe groot het taboe ook is. Blijf aanwezig, voel, onderga volledig, adem het in. Het zou heel goed kunnen dat dan beweging ontstaat, transformatie. Maar dit zeg ik heel voorzichtig, want iedere goede raad kan net zo goed een nieuwe valkuil worden.

Adem licht, 
adem donker, 
adem dag en adem nacht
adem kou,
adem vuur,
adem liefde

Dat is ontwikkeling.