Als ík het voor je oplos, blijf jij ermee zitten

over Debora

Mijn innerlijke HELPER is goed ontwikkeld. Ik vind het heerlijk om voor anderen oplossingen te bedenken, iemand uit de brand helpen, helderheid verschaffen, een creatieve oplossing aanreiken.

Maar HELPEN is helemaal niet zo handig in het werk wat ik doe. 

Daar kom ik later op terug, eerst over waarom ik doe wat ik doe.
Binnen een half jaar op de kunstacademie ontdekte ik al dat de vrije schilder-richting het voor mij niet was. Ik miste een concreet probleem, een kwestie die om verheldering vraagt. Een voorlichtingsfolder voor een ministerie, een huisstijl voor een organisatie met geld, een huisstijl voor een stichting zonder geld. Grafisch ontwerpen dat was mijn ding. Lekker analytisch, vanuit helicopter-view eerst het in kaart brengen van de organisatie van de opdrachtgever. Vaak had de klant de oplossing al in het achterhoofd, maar was hij/zij blij verrast dat ik de vraag kon herformuleren en met een oplossing kwam die veel meer dienend was. Dat vond ik leuk en uitdagend, en ook heerlijk afwisselend.

Op een gegeven moment werd de spoeling aan grafische opdrachten wat dunner en begon een andere interesse in mij ruimte te krijgen: werken met intuïtie, werken met gevoel. Heel spannend want die lag in het domein waarvan me met de paplepel was ingegoten: ‘daar kan je niks mee, bestaat niet want is niet wetenschappelijk bewezen’.

En toch, het begon op een eerste cursusavond voetreflex toen ik voor het eerst een paar voeten beethad en de luiken bij me opengingen. Een voet heeft een verhaal! Een lichaam heeft wat te vertellen. En ik werd er heel, héél blij van.

Maar goed, mijn nieuwsgierigheid, mijn behoefte aan meer willen WETEN, brachten me naar een beroepsopleiding voor shiatsu en voetreflextherapeut, de CSMBK. Daar ontstond de fascinatie voor hoe dat zit met alles wat niet onder een microscoop zichtbaar is. Hoe verwerk je emoties in je lijf, wat stroomt er, wat is een blokkade. Mijn eindscriptie: Fysiologie van de stemmingswisselingen in de overgang.

Bij toeval kwam ik in Thailand terecht in een cursus Chi Nei Tsang, de Taoïstische buikmassage. Soms voel je een JA ergens voor ook al heb je nog geen idee wat het inhoudt. Tijdens les 1 voelde ik, simpelweg door aanraken, een diep verdriet in het buikgebied van een medecursist. Weer die emoties. En hup, meer willen weten, bracht me naar de Chi Nei Tsang-opleiding bij Maartje Huibers in Nederland.

Nog meer, over al het onzichtbare, ontdekte ik tijdens de opleiding Intuïtieve Ontwikkeling en Healing bij Annette Weers. Daarna dook ik het fysieke lichaam weer in. Over werken met de adem – een super krachtig gereedschap om te kunnen dealen met emotionele pijn – werd ik enthousiast in de Ademcoach-opleiding.

Mijn laatste reuzenstap in opleidingland is JA zeggen tegen het door Denise bloemen ontwikkelde GevoelsBewust Bewegen. Een reuzenstap omdat ik meer dan daarvoor land in mijn lijf. GevoelsBewust Bewegen gaat daar namelijk over, aanwezig zijn in ons fysieke lichaam. Je leert dat door diep te voelen van het meest aardse onderdeel van ons lichaam, het skelet. En van daaruit te bewegen, ontspannen, krachtig en stabiel in plaats van wankelen of weg zweven (wat ik op zich heerlijk kan vinden). Dat dat pijnlijke kan zijn, kan ik beamen uit eigen ervaring. Om terug te kunnen naar je oorsprong, een soort reset van het lichaam moet er een hoop zooi opgeruimd worden. Weer die emoties. Ze niet weg visualiseren, met een strik er om het universum in, maar “Laten gebeuren, Debora”, zoals ik regelmatig aangemoedigd werd. Ze helemaal te ondergaan, doorvoelen in mijn lichaam, weg laten vloeien, al dan niet met een traan. In het NULPUNT op voelen lossen door van daaruit aanwezig te blijven. En als je dan ervaart hoeveel zachte kracht je in je blijkt te hebben, wil je niets liever dan dat delen met anderen!

Dat kunnen ZIJN in het lichaam, het werken met het NULPUNT heeft zowel mijn therapeutische visie als aanraking veranderd. Hoe verleidelijk het helpen ook is voor mij, ik heb mijn HELPER omgeschoold naar BEGELEIDER. Ik los het niet op voor mijn cliënt. Werken met het zelfhelend vermogen van de ander vraagt om gepaste afstand en respect. Ik begeleid de ander – in mijn behandelingen, in mijn lessen – om in het proces van leren voelen aanwezig te blijven in het eigen lichaam. Ik word superblij als iemand me vervolgens laat weten dat haar klachten zijn verbeterd omdat ze vanuit voelbewustzijn wist welke keuze ze moest maken.

In de blog deel ik regelmatig mijn bespiegelingen.