2018 Quality time

25-12-2017

Zo, dat was effe lekker, voortgeduwd worden over het strand! Wind van achter, zon van voren.
Hard nodig na duistere dagen die gevolgd werden door twee kerstige avonden waarvan de eerste me energie gaf en de tweede me noodzaakte om mijn eigen behoeften onder de loep te nemen.

Zo kon zomaar ineens oude pijn geraakt worden en een stoffig verdedigingsmechanisme gereactiveerd. Een positie waarin ik me ooit veilig verschanste en waarvan ik nu direct voel wat dat me kost. Teruggetrokken is contact niet meer mogelijk!

Tijdens zo’n uitwaai-tochtje voel ik heel duidelijk het onderscheid tussen zelfgekozen eenzaamheid of even alleen zijn om ruimte te creeëren. Ruimte om contact met mezelf te herstellen als onderdeel van een groter geheel, de natuur, het leven op aarde. Heel fysiek, gevoeld in mijn botten, mijn ademhaling, mijn harteklop, mijn buik.

Eergisteren werd in het tafelgesprek de collectieve wens geuit om in het werkzame leven iets bij te dragen waar de mens of de planeet beter van wordt. Op zo’n moment voel ik hoezeer de carrière-switch die ik 10 jaar geleden maakte juist dàt doet. Al helpt het alleen mezelf maar. 
JA, dan ben ik echt DANKBAAR! En heb ik zin in de uitdagingen en mooie ontmoetingen van de volgende 10.

Een 2018 gewenst met minder cynisme, veel eigenliefde en zachtheid voor jezelf!